Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Στην εποχή της διαστημικής τεχνολογίας και της δορυφορικής τηλεόρασης και τηλεπικοινωνίας, ο άνθρωπος δεν κατόρθωσε να γίνει περισσότερο άνθρωπος! Το αντίθετο, φαίνεται πως οι απαιτήσεις της ζωής αλλά και η αυτάρκεια τον οδήγησαν περισσότερο στην αποξένωση και την αλαζονεία!
Όλοι μας πληρώνουμε ακριβά τα αγαθά του αιώνα μας και καλούμαστε χωρίς να το καταλάβουμε να ανταποκριθούμε σε ποικίλους νέους ρόλους και συνθήκες ζωής.
Άραγε μετά από τόσα χρόνια πέτυχε η σημερινή γυναίκα αυτό που τόσον καιρό ποθούσε; Την εξίσωση της με τον άντρα, την αναγνώριση της σοβαρής εργασίας που αυτή συνήθως επιτελεί στο σπίτι; Τις ίσες ευκαιρίες στο χώρο της δουλειάς; Φαίνεται ότι έχουν γίνει βήματα μέχρι τώρα. Ανοίχτηκαν νέοι δρόμοι, αλλά ανέκυψαν και νέα προβλήματα με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια πλήρη κοινωνική ανάλυση του ρόλου και της παρουσίας της γυναίκας. Θα περιοριστώ λοιπόν στον τομέα οικογένεια που είναι αναμφισβήτητα τεράστιος και πολύ σπουδαίος.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ
Η έξοδος της γυναίκας στο χώρο της εργασίας και μάλιστα με ισότιμες απαιτήσεις, την φόρτωσαν με νέες υποχρεώσεις και της πρόσθεσαν καινούριο φορτίο και άγχος.
Είναι αμφίβολο το αν η οικονομική αυτοτέλεια και η επαγγελματική καταξίωση της έδωσαν όσα θα περίμενε. Δεν μπορούμε ωστόσο, να της αρνηθούμε το δικαίωμα να επενδύσει για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας της και των οραμάτων της.
Αναμφισβήτητα όμως η οικογένεια στερήθηκε τη δημιουργική παρουσία της στο σπίτι. Τα παιδιά έχασαν τις περισσότερες ζωτικές ώρες τη μητέρα τους, ο σύζυγος πολλές φορές συναντάει μια σύντροφο κουρασμένη αλλά και με απαιτήσεις (αφού θέλει και στο σπίτι να γίνεται καταμερισμός της εργασίας, όπως συμβαίνει και για τις εξωτερικές δουλειές). Αυτό το τελευταίο γίνεται συχνά αφορμή συγκρούσεων για το ποιος θα πρέπει να αναλάβει την εκτέλεση ορισμένων ενεργειών μέσα στο σπίτι και σε σχέση με τα παιδιά, που μπορεί έτσι να το εισπράτουν με αισθήματα παραμέλησης ή και περιφρόνησης.
Δεν είναι σπάνιο να βλέπουμε περιπτώσεις ζευγαριών που δεν μπορούν πλέον να συμβιώσουν, όχι γιατί δεν αγαπιούνται αλλά γιατί δεν μπορούν να τα βρούν στον καταμερισμό των ευθυνών και υποχρεώσεων.
Ζούμε σε μια χαοτική κοινωνία που δίνει δυστυχώς πολύ λίγα εφόδια σε όσους θέλουν να ξεκινήσουν μια νέα οικογενειακή ζωή. Η γυναίκα διεκδικεί την αποδέσμευσή από το διαρκές νοικοκυριό και το μαγείρεμα, εφ’ όσον εργάζεται πλέον καθημερινά και μάλιστα μπορεί να φέρνει και περισσότερα χρήματα… Ο άντρας μιλάει για γυναικείες δουλειές και μάλιστα μπορεί να την κατηγορεί για παραμέληση των παιδιών, που θέλουν φροντίδα από τη μητέρα τους και ένα πιάτο φαϊ! Αυτά είναι θέματα που τα συζητούμε ανοιχτά πολλές φορές και διαπιστώνω έτσι τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που κυριαρχούν σαν αντιλήψεις.
Αυτά όλα δημιούργησαν βαθμιαία μια καχυποψία και δηλητηρίασαν το ζευγάρι και οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ τους έγινε προβληματική.
Σκεφτείτε τις μητέρες, αυτές αντιμετωπίζουν συνήθως όλα τα προβλήματα υγείας των παιδιών, με τα τρεχάματα σε γιατρούς και νοσοκομεία. Εκεί βλέπεις ότι ο άντρας μπορεί να βρίσκεται πολλές ώρες μακριά από το σπίτι ή να ενδιαφέρεται από απόσταση, συχνά με το πρόσχημα ότι πρόβλημα δεν υφίσταται… Όταν όμως αργότερα επιδεινωθεί η κατάσταση δεν θα διστάσει να πει στη γυναίκα του, ότι εσύ φταίς γιατί έκανες έτσι το παιδί σου!!!
Άλλοτε η γυναίκα εργάζεται αλλά παλεύει και με ένα σωρό άλλες φροντίδες του σπιτιού, ώστε πέρα από την κούραση να αισθάνεται μόνη της το φορτίο της ευθύνης για την πορεία του σκάφους…έστω και αν πιστεύει ότι τα καταφέρνει και αυτά της δίνει μια επιβεβαίωση, αλλά πόσο θα αντέξει;
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Αποτελέσματα όλων αυτών είναι να έχουμε την εξασθένηση του ρόλου της μητέρας στην οικογένεια, με δραματικές συνέπειες για την ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, των ίδιων των γονιών, κυρίως των παιδιών και αύριο για αυτή την ίδια τη σταθερότητα όλης της κοινωνίας.
Από κοινωνική άποψη παρατηρούμε συρρίκνωση της οικογένειας με χρονική καθυστέρηση στη γέννα παιδιών (όταν θα περάσουν μερικά τάχα, ξένοιαστα χρόνια ή απαραίτητα για το στήσιμο μιας καριέρας). Αργότερα ακολουθεί η γέννηση ενός δείγματος μόνο παιδιών (1-2) αφού τα παιδιά έχουν πολύ περισσότερες απαιτήσεις σήμερα (λένε) και αυτό θα σημάνει αυτόματα φορτίο και για τους γονείς και σχετικό περιορισμό της ελευθερίας των. Διάβαζα ότι είμαστε η χώρα με τη μεγαλύτερη υπογεννητικότητα στην Ευρώπη, ίσως και παγκοσμίως… Κατά συνέπεια αυτό αντανακλά καθαρά μια νοοτροπία και δεν είναι θέμα βιοτικού επιπέδου. Εξ άλλου αν το καλοσκεφτείτε πολλά παιδιά κάνουν οι χαμηλόμισθοι, όχι πάντως οι εύποροι!
Πόσο όμως σταθερός μπορεί να είναι μετέπειτα ένας γάμος, χωρίς καρπούς, όπως είναι τα παιδιά. Τα ροζ φεύγουν γρήγορα και πρέπει να αντικατασταθούν από τον αμοιβαίο σεβασμό, την κατανόηση, την αγάπη!!
Διαφορετικά πολύ εύκολα μετά και μάλιστα κάτω από τις σημερινές συνθήκες αποξένωσης των ανθρώπων αλλά και των χαλαρών ηθών, μπορεί να οδηγηθεί ένας γάμος σε ναυάγιο. Εξ άλλου το διαζύγιο δεν είναι πλέον σπάνιο, ούτε και ταμπού, όπως και ο δεύτερος ή τρίτος γάμος.
Από την άλλη μεριά πόσο ευτυχισμένη μπορεί να είναι μια γυναίκα που εν γνώσει της δεν ένιωσε τη χαρά της μητρότητας που αποτελεί την ύψιστη συμμετοχή του ανθρώπου στη δημιουργία;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΑΝ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΥΖΥΓΟΥ
Είναι ανάγκη αγαπητοί μου όταν ξεκινάει κανένας μια νέα ζωή όπως είναι η έγγαμη ζωή, να βάλει από την αρχή τους στόχους και τις προτεραιότητες του. Μπορεί να γίνεται στόχος το να βγάζεις όσα περισσότερα χρήματα μπορείς, να περνάς καλά, να αφιερώνεις όσο το δυνατόν λιγότερες ώρες για το σπίτι και την οικογένειά σου;
Όσο κι αν φαίνεται σε έναν εξωτερικό παρατηρητή παράλογο, βλέπεις πολλές φορές γονείς που λένε στα παιδιά τους για να δουλεύουμε, για να ζήσετε καλύτερο αύριο και απουσιάζουν όλη την ημέρα από το σπίτι (όπως μια μητέρα ομολογεί ότι επιστρέφει στις 8μ.μ. επειδή την αναγκάζουν να κάνει υπερωρίες! Όμως ο γιος της στην αρχή της εφηβείας, αφ΄ ότου εκείνη απουσιάζει, εγκατέλειψε τα μαθήματα και αλητεύει στους δρόμους. Αργότερα ίσως έχει τάσεις αυτοκτονίας…). Στο όνομα λοιπόν, του αύριο θυσιάζεται το σήμερα και τελικά ναρκοθετείται και αυτό ακόμη το αύριο! Έτσι μετά από μερικά χρόνια θα γυρίσουν τα παιδιά και θα τους πουν εμείς δεν θέλαμε τα λεφτά σας, αλλά εσάς θέλαμε, να σας έχουμε κοντά μας όταν αισθανόμασταν την ανάγκη αυτή σαν παιδιά, σαν έφηβοι, σαν νέοι…Τι να τα κάνει τα όσα χρήματα ένας νέος όταν δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, όταν έμαθε να έχει μόνο παροχές αλλά όχι να διαχειρίζεται τα αγαθά που του προσφέρονται… Είναι προτιμότερο να μην έχει χρήματα και να είναι συναισθηματικά ώριμος και ικανός να εργαστεί μόνος και να τα αποκτήσει.
Πιστεύω λοιπόν ότι ο πρώτος ρόλος της γυναίκας μέσα στην οικογένεια, πέρα απ’ το να είναι καλή σύντροφος, είναι αυτός που της δώρισε η φύση προνομιακά και δεν μπορεί να έχει ισότιμα οποιοσδήποτε άντρας! Είναι ο ρόλος της μητέρας!
Σήμερα αισθάνομαι ότι έχει ξεθωριάσει αυτή η λέξη, μαζί με την παραφθορά του ίδιου του ρόλου της μητέρας, μέσα στην οικογένεια και
αυτό θα πληρώσουν, πιστεύω, ακριβά τα παιδιά μας, οι επόμενες γενιές και η κοινωνία μας. Δυστυχώς έχουμε ευθύνη όλοι μας γι αυτό, όπως και η πολιτεία αλλά και όσοι λησμονούν να τονίζουν τη μεγάλη αξία της γυναίκας-μητέρας.
Ένας τόσο υψηλός ρόλος δεν μπορεί όμως να πετύχει χωρίς να επενδύσουμε σε χρόνο και κόπο. Δυστυχώς πάλι, οι νεότερες γενιές έχουν χαράξει το δόγμα ότι πρέπει να απολαμβάνεις όσο το δυνατόν περισσότερα, προσφέροντας όσο το δυνατόν λιγότερα! Αυτό το σύνθημα όμως έχει καταστρεπτικές συνέπειες στον τομέα της οικογένειας και μάλιστα στον προσωπικό συναισθηματικό τομέα για όλους. Το να ασχοληθείς με τα παιδιά σου, ειδικά στην μικρή ηλικία, αποτελεί την καλύτερη επένδυση για το μέλλον τους. Ακόμη, αποτελεί την καλύτερη πρόληψη στον τομέα της ψυχικής υγείας. Οι γονείς ρωτάνε πρώιμα : πως θα προστατέψουμε τα παιδιά μας από τα ναρκωτικά; Η απάντηση είναι απλή, ότι δεν περιμένετε να φτάσουν στο σημείο αυτό, για να ασχοληθείτε μαζί τους! Όταν ενδιαφέρεστε γνήσια για τα παιδιά σας και αφιερώνετε πρόθυμα χρόνο, από την πρώιμη παιδική ηλικία, από τη γέννηση…
Η πρόκληση λοιπόν για τη σύγχρονη γυναίκα είναι φανερή. Να προτιμήσει την καριέρα ή να καριέρα μεγαλώνοντας σωστά τα παιδιά της και καμαρώνοντας τα αύριο στην οικογένεια και την κοινωνία;
Μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός; Ίσως ναι! Και το βλέπουμε πολλές φορές…
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΕΥΚΡΑΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ
Αναμφισβήτητα το πρώτο και ουσιαστικότερο περιβάλλον του παιδιού μέσα στο οποίο θα διαμορφωθεί η προσωπικότητά τους, είναι η οικογένειά του.
Η επίδραση της αρχίζει από την εποχή ακόμη που το βρέφος είναι στην κοιλιά της μάνας του, ακούει τους χτύπους της καρδιάς της και την ανάσα της και κυκλοφορούν στο σώμα του οι ορμόνες και οι «χυμοί» της. Έτσι αυτόματα η χαρά και η λύπη της μητέρας, γίνονται ζωή του μωρού της!
Από τότε ακόμη μπορεί να νιώσει και το πατρικό χέρι να το αγγίζει, μέσα στο σώμα της μητέρας του και αδιόρατα να αντιληφθεί την παρουσία των δύο γονιών του.
Ποιος αμφισβητεί σήμερα ότι η αγαθή σχέση μεταξύ των δύο γονιών, είναι η καλύτερη προϋπόθεση για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού;
Μια σωστή σχέση αγάπης και κατανόησης, αλληλοβοήθειας και συγχωρητικότητας, μέσα από την ομαλή και επαρκή επικοινωνία, θα αποτελέσουν το ιδανικό οικογενειακό κλίμα για να ευδοκιμήσουν οι νέοι βλαστοί. Θα αποτελέσουν παράλληλα το ιδανικό κλίμα για να βρουν συναισθηματική ικανοποίηση και δικαίωση η γυναίκα-μητέρα αλλά ο πατέρας. Τι άλλο μπορεί να είναι ένας γάμος;
Αντίθετα, όταν ο ένας μετράει τα δικαιώματα του άλλου με τη μεζούρα, ζυγίζει τις δουλειές ή τις υπηρεσίες που προσφέρει για να αμειφθεί ανάλογα… σίγουρα δημιουργούνται αρνητικές συνθήκες που θα καταλήξουν σε προστριβές και τραυματικές εμπειρίες που τελικό αποδέκτη θα έχουν το παιδί.
Θέλω να τονίσω ότι το παιδί είναι καρπός της αγάπης των γονιών και δεν τους ξεχωρίζει στη συνείδηση τους, άσχετα αν ο καθένας παίζει διαφορετικό ρόλο σε κάθε φάση της ζωής του. Η ποιότητα της σχέσης των γονιών αντανακλάται στο αίσθημα ασφάλειας των παιδιών. Αντίθετα όταν είναι διαταραγμένη η σχέση των δύο γονιών, βλέπουμε προβλήματα στη συμπεριφορά των παιδιών, στη συναισθηματική τους ζωή και την πρόοδο τους στο σχολείο. Τα παιδιά μπορεί να σχημάτισαν μέσα τους την αίσθηση του χάους, όπως γίνεται συχνά με γονείς που βρίσκονται στα πρόθυρα διαζυγίου ή έχουν χωρίσει.
Οι απόψεις βέβαια αυτές δεν πρέπει να μας κάνουν να σκεφτούμε ότι για όλα φταίνε οι γονείς. Στο κάτω κάτω και μείς μεγαλώσαμε με τα δικά μας προβλήματα και τότε δεν υπήρχαν οι ειδικοί να μας βοηθήσουν…Έπειτα πιστεύω ότι δεν υπάρχει γονιός που να υποστηρίζει ότι είναι τέλειος. Η πρόκληση όμως της ζωής είναι να θέλει να γίνεται κάθε μέρα και καλύτερος τόσο για τη δική του ωριμότητα και ικανοποίηση όσο και για το καλό των παιδιών τους.
ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ;
Ίσως θα δημιουργηθεί σε μερικούς το ερώτημα μέσα τους. Γιατί δεν μιλάμε για τις υποχρεώσεις των αντρών. Δεν τους αφορούν όλα αυτά; Τι γίνεται όταν η γυναίκα επωμίζεται τις περισσότερες ευθύνες και καθήκοντα;
Είναι πολύ άσχημο για τον άντρα εκείνο που επιτρέπει ή ανέχεται να γίνεται κάτι τέτοιο χωρίς να καταβάλει από τη μεριά του προσπάθεια για έναν δίκαιο καταμερισμό των ρόλων και ευθυνών. Γνωρίζω ότι πολλές γυναίκες θα έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους έστω και αν έβλεπαν μια μικρή φιλότιμη προσπάθεια από τη μεριά των αντρών.
Από την άλλη στη σημερινή εποχή δύσκολα βρίσκει κανείς τον ιεραποστολικό ζήλο που είχαν ίσως οι μητέρες και γιαγιάδες μας. Η εποχή μας προβάλει την καλοπέραση και τις όσο το δυνατόν περισσότερες αποδοχές με τον λιγότερο κόπο. Αυτό το σαράκι έχει
χτυπήσει όλους τους κλάδους ακόμη και εκείνους που από παράδοση είναι ταγμένοι να υπηρετούν πρώτα απ’ όλα τον άνθρωπο…
Θεωρείται κορόιδο όποιος κάνει το καθήκον του και δεν θέλει να υποταχθεί στο συρμό, στο φακελάκι, τη μίζα, την κολακεία, τη συκοφαντία, μόνο και μόνο για μια ευκολότερη ζωή και καριέρα. Το σαράκι αυτό έχει χτυπήσει και την οικογένεια. Συχνά ο καθένας από το ζευγάρι κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, για να έχει όσο το δυνατόν λιγότερες ευθύνες απέναντι στα παιδιά και στο σύντροφο. Παράλληλα θεωρεί πρώτιστο δικαίωμα του να ικανοποιεί κάποιες προσωπικές ανάγκες του έξω από την οικογένεια… Έτσι όμως χαλαρώνουν οι εσωτερικοί δεσμοί της οικογένειας, μεγαλώνει η ανασφάλεια για όλους και μάλιστα για τα παιδιά που θα μεγαλώσουν σε στερημένο και προβληματικό περιβάλλον με ανυπολόγιστες αλλά μοιραίες απώτερες συνέπειες.
Ο ρόλος της γυναίκας στη σύγχρονη οικογένεια δεν μπορεί να είναι ξεκομμένος από τους γενικότερους οραματισμούς και στόχους της κοινωνίας μας. Τα πρότυπα αγωγής ανακυκλώνουν παλιές νοοτροπίες και συνήθειες, όταν δεν υπάρξει η κατάλληλη ανατροφή. Εδώ φαίνεται καθαρά ο ρόλος της παιδείας που δυστυχώς αποδυναμώνεται επικίνδυνα τα τελευταία χρόνια… Από την άλλη ο ρυθμός της ζωής με τις αυξανόμενες απαιτήσεις αλλά και δυσκολίες επιβαρύνει το κλίμα και κατ’ επέκταση διαλύει τους οικογενειακούς δεσμούς.
Η γυναίκα συνεχίζει να αποτελεί -λόγω της θέσεώς της- τον πυρήνα της οικογένειας. Σύζυγος-Μητέρα και αργότερα Γιαγιά, η καθεμία καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μεταλαμπαδέψει τον ενθουσιασμό της στην κόρη (και εγγονή) και τον αλτρουισμό, χωρίς γκρίνιες και μιζέρια. Πάνω απ’ όλα με ξεκάθαρους στόχους ζωής, που θα έχουν αιώνια αξία και δεν θα βασίζονται απλά και μόνο σε υλικά αγαθά και ιδιοτέλεια. Τότε θα έχει νόημα προσφοράς και αγάπης οποιαδήποτε θυσία, αλλά και τότε θα αποφέρει καρπούς και για την ίδια τη γυναίκα, την οικογένεια αλλά και την κοινωνία.
ΔΡΟΣΟΥ ΓΚΟΥΛΟΥΣΗ ΚΟΡΙΝΑ
|
