Αγαπητοί Ροταριανοί, Κυρίες και κύριοι..

Η αξιοποίηση της γεωπολιτικής θέσης ήταν, ανά το διάβα  των αιώνων,  το στρατηγικό πλεονέκτημα της Καβάλας . Ο δρόμος της θάλασσας ήταν αυτός που την έκανε γνωστή και κυρίως κόμβο ανάπτυξης αλλά και τόπο επενδυτικών πρωτοβουλιών. Η θέση της , ήταν το κριτήριο και για χιλιάδες πρόσφυγες να την «επιλέξουν» για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή μετά την μικρασιατική καταστροφή, «μπολιάζοντας» ουσιαστικά με την παρουσία τους τον παραγωγικό ιστό της περιοχής.

Τόπος μεταποίησης, εμπορίου και στη συνέχεια σημείο  παροχής υπηρεσιών, εδώ και χρόνια, έχει συγκριτικό πλεονέκτημα το ανθρώπινο δυναμικό της.

Στην αρχή του 21ου αιώνα αναζητά τον ρόλο της σε μια περιοχή που αλλάζει ραγδαία σε ένα περιβάλλον που δέχεται διάφορες επιδράσεις.

Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στην ιστορία αυτής της περιοχής…

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ

Η Καβάλα βρίσκεται στην ανατολική Μακεδονία και αποτελεί το φυσικό όριο αυτής με την Θράκη.  Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Σύμβολο και γύρω από ένα τεχνητό λιμάνι, ένα από τα καλύτερα της Ελλάδας.  Βρίσκεται στον ομώνυμο κόλπο στη δυτική άκρη του οποίου διανοίγεται το φυσικό λιμάνι των Ελευθερών, γνωστό ως ελληνική στρατιωτική βάση κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η τοπογραφία της Καβάλας φανερώνει την πλούσια και μακραίωνη ιστορία της. Τα  τείχη που περικλείουν την παλιά πόλη από τα αρχαϊκά  μέχρι τα οθωμανικά χρόνια υποδηλώνουν την στρατηγικής σημασίας θέση της για το έλεγχο του περάσματος και του απάνεμου λιμανιού.

Η διάσημη Εγνατία Οδός που ένωνε την Αρχαία Ρώμη, μέσω της Μακεδονίας και της Θράκης, με την Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη, περνά  μέσα από την πόλη της Καβάλας. Μερικά μόλις χιλιόμετρα δυτικά της  πόλης βρίσκεται η αρχαία πόλη των Φιλίππων, όπου το 42 π.Χ. στην περίφημη μάχη των Φιλίππων καθορίστηκαν εν πολλοίς οι πολιτειακές εξελίξεις και το μέλλον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εκατό χρόνια αργότερα ο Απόστολος Παύλος, ίδρυσε εκεί την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία στην Ευρώπη. Τον 9ο αιώνα μετονομάστηκε σε Χριστούπολη, σημαντικότατος σταθμός στον πλου μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και Θεσσαλονίκης. Μετά την 4η σταυροφορία η περίζηλη θέση της αποτελεί το μήλο της έριδος στον αγώνα μεταξύ Βυζαντινών, Οθωμανών και Γενουατών. Το 1387 ο Οθωμανός Σουλτάνος Μουράτ ο Πρώτος κατέκτησε την πόλη και την προσάρτησε στην εκκολαπτόμενη αυτοκρατορία του.
Στις αρχές του 16ου αιώνα ανοικοδομείται το εντυπωσιακό υδραγωγείο και μια σειρά κτίσματα δημόσιου χαρακτήρα που ξαναδίνουν στην πόλη τον αστικό της χαρακτήρα. Αυτή η αναγέννηση οφείλεται στον Ιμπραήμ Πασά, μεγάλο βεζίρη και στενό συνεργάτη του Σουλεϊμάν του Νομοθέτη. 
           
Η τεράστια επιτυχία των ανατολικών αρωματικών καπνών στις αγορές της Δύσης τον 18ο αιώνα, μετέτρεψαν την μικρή πόλη σε διεθνές κέντρο εμπορίου, προσδίδοντας της κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.  

Η ΠΑΝΑΓΙΑ

Το σημείο που οπωσδήποτε πρέπει να επισκεφτεί ο κάθε επισκέπτης, της πόλης μας,  είναι ο παραδοσιακός οικισμός της Παναγίας με γραφικά σοκάκια και αξιόλογα δείγματα μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Στη συνέχεια μια βόλτα από την μεσαιωνική ακρόπολη και στο επιβλητικό Κάστρο μπορεί να προσφέρει μια μαγευτική θέα. Μέσα μάλιστα στο Κάστρο σώζεται ένας μεγάλος κυκλικός πύργος και πρόσφατα έχουν ολοκληρωθεί έργα συντήρησης και αποκατάστασης των παλαιών κτισμάτων.

Ήταν και είναι  η Καβάλα κόμβος  συγκοινωνιών.

Διαθέτει αεροδρόμιο, ενώ από τα λιμάνια της Καβάλας  των Ελευθερών και της Κεραμωτής μπορεί να φτάσει κανείς στο νησί της Θάσου αλλά και στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου.

ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Η πόλη της Καβάλας άλλαξε ονόματα στο πέρασμα των αιώνων αλλά ήταν πάντα άρρηκτα συνδεδεμένη με την θάλασσα .
Το λιμάνι που ίδρυσαν οι Θάσιοι στα τέλη 7ου π.χ. αιώνα ήταν ένας φυσικός όρμος στις δυτικές ακτές της χερσονήσου της Παναγίας, που σήμερα έχει εξαφανισθεί κάτω από επιχώσεις.

 Το λιμάνι κράτησε ανοικτούς τους δρόμους με όλο τον Ελληνικό κόσμο του Αιγαίου και της Μ. Ασίας μέσω των οποίων έφθαναν στην πόλη όχι μόνο εμπορεύματα, αλλά και τα πνευματικά μηνύματα που περιέχονται στις θρησκείες του Ελληνικού κόσμου και της Ανατολής με αποκορύφωμα το 49/50 μ.Χ. την άφιξη του Αποστόλου Παύλου που μετέφερε το μήνυμα της νέας θρησκείας στην Ευρώπη.

Κατά τον 16ο και 17ο αιώνα το λιμάνι της Καβάλας παίζει σπουδαίο ρόλο στην περιοχή με πρωταρχικό τον έλεγχο διοικητικά και φορολογικά όλης  της περιοχής, ενώ διεξάγονται μέσω αυτού το εξαγωγικό εμπόριο με τοπικά αγροτικά προϊόντα ( σιτάρι, βαμβάκι, ξυλεία κ.λ.π.)
Ο 18ος αιώνας είναι περίοδος ακμής για την πόλη της Καβάλας και το λιμάνι της. Εγκαθίστανται σε αυτήν οι πρώτες προξενικές αρχές της Γαλλίας και της Βενετίας .

Το 1920 η Καβάλα αποκτά Λιμενική Επιτροπή με σκοπό την κατασκευή του λιμανιού.
Το 1928 μετά από μειοδοτικό διαγωνισμό τα έργα κατακυρώθηκαν στην Ανώνυμη Εργοληπτική Εταιρεία Θαλασσίων & Υδραυλικών Έργων.
Τα εγκαίνια του λιμανιού έγιναν τον Νοέμβριο του 1929 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και ολοκληρώθηκε την δεκαετία του 1950.
Με την κατασκευή των λιμενικών έργων δημιουργήθηκε με επιχωματώσεις και η νέα παραλία Καβάλας.

ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΧΡΟΝΙΑ..

Τα χρυσά χρόνια της πόλης είναι αυτά στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο καπνός, η κατεργασία και το εμπόριο δημιουργούν συνθήκες μιας ευρωπαϊκής πόλης εργατική και αστική τάξη παρά τις συγκρούσεις δημιουργούν συνθήκες μιας άνετης ζωής. Είναι η εποχή που το προσφυγικό και πάντα ανήσυχο στοιχείο από τις αλησμόνητες πατρίδες κάνει μια νέα αρχή. Η πόλη αποκτά λαμπρές κατοικίες και ο πολιτισμός ανθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκδόσεις πολλαπλασιάζονται και στην Μεγάλη Λέσχη τα κοσμικά γεγονότα το ένα διαδέχεται το άλλο. Στην πόλη αυτή αναπτύσσεται και ένα έντονο συνδικαλιστικό κίνημα  που στόχο έχει την προάσπιση των δικαιωμάτων των καπνεργατών.  Όλα αυτά τα γεγονότα καθιστούν την Καβάλα το κέντρο της περιοχής.

Η γεωγραφική της θέση, η θάλασσα αλλά και το δυναμικό προϊόν του καπνού, που άρχισε να επεξεργάζεται, της έδωσαν μια ξεχωριστή θέση. Οι εμπορικές δραστηριότητες αυξήθηκαν όπως και η έλευση ξένων προσώπων και εταιριών που επέλεξαν την Καβάλα – ως βάση – για τις «εξορμήσεις» τους στην ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ, από τις αρχές του 20ου αιώνα, υπήρχαν προξενικά γραφεία των μεγάλων τότε χωρών του κόσμου (Αγγλία, Ρωσία ,Γαλλία, Ιταλία κ.α.). Εδώ, οι γνωστές τράπεζες Ελλάδος και ανατολής λειτουργούσαν υποκαταστήματα.

Παρά τους βαλκανικούς πολέμους και κυρίως τη Βουλγαρική κατοχή 1916-1918 η Καβάλα ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός Θεσσαλονίκης – Κωνσταντινούπολης –δια της θαλάσσιας οδού – κι όλες οι τότε ακτοπλοϊκές γραμμές έχουν στάση στην Καβάλα.

Η έλευση των προσφύγων δημιούργησε νέα δεδομένα, η καπνεργασία και το καπνεμπόριο ανθούν όπως και μια μεσαία τάξη εμπόρων, επαγγελματιών και υπαλλήλων.

Χωρίς αμφιβολία η δεκαετία 1925-1935 ήταν ιδιαίτερα καθοριστική για την Καβάλα, δικαίως χαρακτηρίζεται «χρυσή εποχή», ο καπνός, η καπνεργασία και το καπνεμπόριο δίνουν την οικονομική εκείνη πνοή για πόλη που ευημερεί , ισχυρή εργατική τάξη με καλό μεροκάματο δίνει την ευκαιρία να αναπτυχθεί το εμπόριο, οι τέχνες οι υπηρεσίες. Πόλη «κλειδί» για την ευρύτερη περιοχή η Καβάλα επιζητά υποδομές . Τα πλοία περιμένουν .. σειρά για να φορτώσουν καπνά και να ξεφορτώσουν εμπορεύματα, και οι φορτηγίδες παίζουν το ρόλο του ενδιάμεσου μεταφορέα από την στεριά στο πλοίο και αντίστροφα.

Στα χρόνια του μεσοπολέμου η Καβάλα κάνει βήματα προόδου. Από τις πρώτες πόλεις στην Ελλάδα που αποκτά ηλεκτρικό ρεύμα . Δημοτικό Ηλεκτρικό Εργοστάσιο , στην περιοχή του Βύρωνα και που είναι και σήμερα η ΔΕΗ. Δίπλα στο εργοστάσιο και προς την περιοχή του σημερινού δικαστικού μεγάρου αναπτύσσεται η πρώτη βιομηχανική περιοχή, όπως και προς την περιοχή της Ραψάνης.

Το 1924 γίνεται η Νομαρχία Καβάλας με πρώτο Νομάρχη τον Κύπριο στην καταγωγή Θρασύβουλο Μάλη.

Το 1924 δημιουργείται η Μητρόπολη Φιλίππων Νεαπόλεως με πρώτο Μητροπολίτη τον Χρυσόστομο

 Η οικονομική κρίση στην δεκαετία του 1930 οι πολιτικές αναταράξεις στην χώρα μοιραία οδηγούν την πόλη σε μαρασμό αλλά και σε αφανισμό του παραγωγικού της δυναμικού. Ο πόλεμος και η κατοχή , ιδιαιτέρα σκληρή , σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα , αποδεκατίζουν την πόλη ήδη ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα αρχίζει . Στα δύσκολα χρόνια που ακολουθούν το καπνεμπόριο έχει φθίνουσα πορεία και το εργατικό δυναμικό της πόλης συρρικνώνεται .Όμως η πόλη έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Η ανάπτυξη αυτή σταματά βίαια με τη νέα  βουλγαρική κατοχή ’41-’44 η επιστροφή στην ομαλότητα δεν βρίσκει την Καβάλα όπως ήταν. Το καπνεμπόριο και η καπνεργασία φθίνουν, ο πόλεμος και η κατοχή αφήνουν μεγάλες πληγές ενώ η οικονομική δυσπραγία αλλά και η γενικότερη πολιτική κατάσταση οδηγεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού – και δυστυχώς από τις πιο παραγωγικές  ηλικίες – στην μετανάστευση τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα όσο και στο εξωτερικό.

Ο παραδοσιακός ιστός της πόλης κλονίζεται ενώ ως «αντίδοτο» στην Καβάλα δημιουργούνται διάφορες υπηρεσίες με αρμοδιότητα πια στην Αν. Μακεδονία και Θράκη. Νέοι άνθρωποι έρχονται για εργασία, για άλλους  είναι πέρασμα παροδικό για άλλους η Καβάλα γίνεται η δεύτερη πατρίδα τους.

Λιπάσματα, πετρέλαια, βιοτεχνίες ενδύματος δημιουργούν μια νέα δυναμική μαζί μ’ αυτήν και μια νέα ισχυρή τάξη. Την ίδια στιγμή ο τουρισμός δημιουργεί νέες προϋποθέσεις ανάπτυξης αλλά και θέσεων εργασίας.

Οι κοσμοϊστορικές αλλαγές στις χώρες του πρώην ανατολικού συστήματος, η κρίση στη βαλκανική αλλά και η ρευστότητα στις σχέσεις με την Τουρκία τις δεκαετίες ’80 και ’90 έχουν αντίκτυπο και στην Καβάλα.

Το δόγμα ανάπτυξη της Θράκης, άρση της απομόνωσης αλλά παράλληλα και ενδυνάμωσης του μητροπολιτικού ρόλου της Θεσσαλονίκης, «πλήττουν» την Καβάλα. Την ίδια στιγμή ο τουρισμός δέχεται ισχυρό χτύπημα από την βαλκανική κρίση της δεκαετίας του ’90 ενώ οι μεταποιητικές δραστηριότητες «μετακομίζουν» σε άλλες χώρες με φθηνό κόστος εργασίας.

Η Καβάλα αναζητεί νέους ρόλους, νέες κατευθύνσεις, αναζητεί μια διαφορετική επενδυτική στρατηγική που ασφαλώς θα στηρίζεται στα νέα δεδομένα της εποχής και του γεωγραφικού περιβάλλοντος που ανήκει.

Στοχεύει πια στην παροχή των υπηρεσιών με αιχμή του δόρατος τον τουρισμό αλλά και στην αξιοποίηση της θέσης της, σε συνάρτηση με τις οδικές, λιμενικές και αεροπορικές συνδέσεις που θα την φέρουν πιο κοντά στη φυσική της ενδοχώρα την Βαλκανική.

Η Καβάλα έχει όλα τα δεδομένα να βγει μπροστά να σηματοδοτήσει μια νέα πορεία.

Να αποτελέσει τον συνδετικό και απαραίτητο κρίκο της Ευρώπης με τα Βαλκάνια αλλά και της παρευξείνιας περιοχής με όλα τα θετικά στοιχεία που συνεπάγεται αυτό για την Καβάλα που αναζητά ανοιχτούς ορίζοντες που αναζητά τον νέο της ρόλο στην Ευρώπη που βλέπει… ανατολικά!!

Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗ

Ιστορικά τώρα ..το καλοκαίρι του 1913 η Καβάλα και Δράμα απελευθερώνονται από την μακραίωνη Οθωμανική κατοχή.

Το Ελληνικό ναυτικό, στην Καβάλα και τα τμήματα του στρατού στην Δράμα φέρνουν τον «αέρα»της λευτεριάς. Δυο χρόνια μετά το Ελληνικό κράτος χωρίζει τις «νέες χώρες» (τις περιοχές που απελευθερώθηκαν στους βαλκανικούς πολέμους ) σε Νομούς η Μακεδονία διαιρέθηκε σε πέντε νομούς (Θεσσαλονίκης, Κοζάνης, Φλωρίνης, Σερρών και Δράμας-ήταν και η περιοχή της Καβάλας-) Η Ήπειρος σε δυο (Ιωαννίνων και Πρεβέζης), τα νησιά του Αιγαίου σε τρεις (Λέσβου , Χίου και Σάμου ) και η Κρήτη σε τέσσερις (Χανιών, Ρεθύμνης, Ηρακλείου και Λασιθίου).

Έτσι οι Νομοί της χώρας ανήλθαν σε τριάντα, δεκαέξι της παλαιάς Ελλάδας και δέκα τέσσερις των νέων χωρών .

Η Καβάλα και πριν την απελευθέρωση της υπάγονταν στη Δράμα ( Το «Βιλαέτι» Θεσσαλονίκης έφθανε μέχρι τον Νέστο ποταμό και ήταν χωρισμένο σε «Σαντζάκια» ένα από αυτά ήταν και το «Σαντζάκιο» της Δράμας το οποίο είχε τους «Καζάδες» ένας από αυτούς η Καβάλα- Η διοικητική διαίρεση των περιοχών επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ) που ήταν έδρα του «Καιμακάμη». Οι Οθωμανοί, αν και η Καβάλα είχε περισσότερο κόσμο, θεωρούσαν ότι η περιοχή της Δράμας συγκέντρωνε περισσότερος ομοθρήσκους τους αλλά και αξιωματούχους «τσορμπατζήδες».

Οι Νομοί των νέων χωρών διαιρέθηκαν σε υποδιοικήσεις από το Ελληνικό κράτος . Ο Νομός Δράμας είχε έξι υποδιοικήσεις .. Πρώτος Νομάρχης ο Τουρκοκρητικός Αλή Ναίπ Ζαδέ με υποδιοικητή στην Καβάλα τον Δαραλέξη.

Ο Νομός Δράμας (πάντα εννοούμε και την γεωγραφική ενότητα της Καβάλας) υπάγονταν στην γενική διοίκηση Μακεδονίας που είχε δημιουργήσει το Ελληνικό κράτος για την πολιτική διοίκηση των περιοχών μετά τους βαλκανικούς πολέμους. Οι διοικητές είχαν ευρύτερες αρμοδιότητες με δικαίωμα να εκδίδουν ακόμα και νομοθετικές διατάξεις. Το 1915 καταργούνται όλες οι γενικές διοικήσεις οι περιοχές διαιρέθηκαν σε Νομούς και οι Νομοί σε υποδιοικήσεις.

Στον Α. Παγκόσμιο πόλεμο η περιοχή ήταν το μήλο της έριδος για τους εμπλεκομένους. Καταστροφικές ήταν οι συνέπειες για τον πληθυσμό. Η πολυπόθητη λευτεριά ήρθε ξανά το 1918.

Το 1922 ο Νομός  Δράμας είναι στη διοίκηση Θράκης .  Πρώτος Διοικητής της ελεύθερης Θράκης ο Χαρίσιος Βαμβακάς.

Το 1918 συνιστώνται και πάλι οι Γενικές Διοικήσεις. Αυτή τη φορά επτά ,Θεσσαλονίκης , Κοζάνης – Φλώρινας. Ηπείρου, Κρήτης, Λέσβου, Χίου και Σάμου, στις οποίες αργότερα, το ίδιο έτος προστίθεται η Γενική Διοίκηση Ανατολικής Μακεδονίας (σε αυτήν εντάσσεται η Καβάλα) και το 1920 η προσωρινή διοίκηση Θράκης.

Στη συνέχεια οι διοικήσεις υφίστανται αλλεπάλληλες μεταβολές. Το 1922 διατηρούνται οι γενικές διοικήσεις Θεσσαλονίκης, Ηπείρου, Κρήτης και Θράκης και καταργούνται οι υπόλοιπες.

Με τον Νόμο 3191 της 11/14 Αυγούστου 1924 (ΦΕΚ 193) δημιουργείται ο Νομός Καβάλας «αποσπασθείς» από τον Νομό Δράμας με τις επαρχίες (υποδιοικήσεις) Καβάλας, Νέστου, Πραβίου, και Θάσου. Με διάταγμα της 12ης Δεκεμβρίου 1927, (ΦΕΚ 304) η επαρχία Πραβίου μετονομάσθηκε Παγγαίου.

 Το 1925 καταργούνται και οι γενικές διοικήσεις Ηπείρου και Κρήτης και παραμένει μόνο η διοίκηση Θεσσαλονίκης και προσωρινώς της Θράκης. Το 1926 συνιστώνται και πάλι οι γενικές διοικήσεις Ηπείρου και Κρήτης , ενώ το 1929 η Γενική διοίκηση Θεσσαλονίκης μετονομάζεται σε γενική διοίκηση Μακεδονίας. Το 1935 προστίθεται και η γενική διοίκηση Αρχιπελάγους, αλλά καταργείται το επόμενο έτος.

Η Υποδιοίκηση, στην Καβάλα, στεγάζονταν στο κτίριο επί της οδού Θ. Πουλίδου 14 (τότε λέγονταν οδός Ζαλόγγου) όπου εκεί στεγάσθηκε και η Νομαρχία Καβάλας –όταν δημιουργήθηκε- τον Αύγουστο του 1924, με πρώτο Νομάρχη τον Κύπριο, στην καταγωγή, Δικηγόρο Θρασύβουλο Μάλη.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1920, το σημείο αναφοράς, για την Καβάλα, είναι η Γενική Διοίκηση Θράκης. Ένας εκ των διοικητών ο Θ. Κ. Θεοφύλακτος έγινε και επίτιμος Δημότης Καβάλας με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

  Το 1941, αν και χρονιά πολεμική, η αστάθεια των γενικών διοικήσεων εντείνεται. Ιδρύονται τρεις νέες γενικές διοικήσεις (Νήσων Αιγαίου Πελάγους, Κυκλάδων, Ιονίου Πελάγους) που καταργούνται όμως το.. ίδιο έτος.

Η Καβάλα υπάγονταν στη Γενική διοίκηση Μακεδονίας. Τον Απρίλιο του 1941 λίγο πριν είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα διοικητής είναι Ραγκαβής.

Η κατοχή της περιοχής από τους Βουλγάρους σταματά κάθε σχέση με την Ελληνική διοίκηση που λειτουργούσε όμως στην υπόλοιπη Ελλάδα (οι Γερμανοί διατήρησαν τα κρατικά όργανα και τις μορφές διοίκησης που υπήρχαν τότε). Είναι χαρακτηριστικό ότι στην διάρκεια της κατοχής δημιουργήθηκαν οι Νομοί , Καστοριάς(1941), Μαγνησίας(1942), Ευρυτανίας (1943), Φωκίδος(1943), Βοιωτίας (1943) και Καρδίτσης (1944).

Με την απελευθέρωση δημιουργήθηκαν οι Νομοί Ξάνθης(1944), Ημαθίας(1946), Λευκάδος(1946) Κορινθίας(1949) και Πιερίας(1949).

Στη συνέχεια οι γενικές διοικήσεις υφίστανται αλλεπάλληλες μεταβολές και ουσιαστικά καταργούνται το 1955 ενώ τότε δημιουργείται το Υπουργείο Βόρειας Ελλάδας που αργότερα μετονομάσθηκε σε Μακεδονίας - Θράκης.

Ο Νόμος 3200 του 1955 κατήργησε τις Γενικές διοικήσεις. Στη θέση της Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος ιδρύθηκε το Υπουργείο έφερε το ίδιο όνομα, για το συντονισμό και την κατεύθυνση της κυβερνητική πολιτικής στην περιφέρεια, την εποπτεία των Νομαρχιών και των λοιπών υπηρεσιών.

Από το 1955 μέχρι το 1970 δεν είχαμε σημαντικές αλλαγές στη διοίκηση. Το σύστημα Νομαρχιακής αποκεντρώσεως που βελτίωσε και ανέπτυξε ο Νόμος 3200 του 1955 είναι στα βασικά χαρακτηριστικά του το ίδιο σύστημα που πρώτο εισήγαγε η Βαυαρική Αντιβασιλεία το 1833.

ΝΕΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Στην αρχή της δεκαετίας του ’70 νέα διοικητική δομή της χώρας , τα λεγόμενα «διαμερίσματα». Η Καβάλα γίνεται έδρα του Ζ διαμερίσματος και δημιουργούνται σε αυτή διάφορες διανομαρχιακές υπηρεσίες τοποθετείται δε συντονιστής- υφυπουργός που δίνει αναφορά σον Υπουργό Εσωτερικών. Στα τέλη του 1973 οι περιφερειακές αυτές διοικήσεις καταργήθηκαν, πρώτος και μοναδικός «υφυπουργός» ο Κ. Μπράβος (είχε αναλάβει καθήκοντα στις 30 Αυγούστου του 1971). Στην διοικητική αυτή οντότητα ήταν οι Νομοί Σερρών, Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου.

ΤΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Στην αρχή της δεκαετίες του 1980 τον διορισμένο, πάντα από την εκάστοτε κυβέρνηση Νομάρχη, πλαισιώνει ένα νέο όργανο το Νομαρχιακό  συμβούλιο (ν.1235/1982) που απαρτίζεται από εκλεγμένους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης των επαγγελματικών, συνεταιριστικών,  επιστημονικών, και συνδικαλιστικών οργανώσεων και όχι από υπηρεσιακούς παράγοντες που άλλοτε κυριαρχούσαν στην σύνθεση του.

Το 1986 έχουμε νέα διοικητική διαίρεση της χώρας , 13 περιφέρειες (Ν.1622/86) η πρώτη (καθορίστηκαν η χωρική τους έκταση, ο τίτλος και η έδρα με το Π.Δ. 51/87) αυτή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με έδρα την Κομοτηνή και τους Νομούς Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου. Ο Περιφερειάρχης , είναι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής, πρώτος περιφερειάρχης ο Ε. Ρογκάκος.  που ορίσθηκε με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Μ. Παπαστεφανάκη και ήταν μέχρι τότε Νομάρχης στο Νομό της Δράμας.

 Η ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Το 1994 δημιουργείται ο θεσμός της εκλεγμένης Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης , η περιοχή μας δημιουργεί την Ενιαία Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης με έδρα την Ξάνθη και Νομαρχιακά πλέον διαμερίσματα αυτά της Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης. Στους τρεις Νομούς- διαμερίσματα  υπάρχουν κοινά ψηφοδέλτια και ο συνδυασμός που συγκεντρώνει τους περισσότερους ψήφους στο σύνολο των διαμερισμάτων εκλέγει τους Νομάρχες αλλά και τον πρόεδρο της Διευρυμένης που έχουν τετραετή θητεία .Στην Ελλάδα ανάλογες διευρυμένες αυτοδιοικήσεις είναι αυτές των Αθηνών – Πειραιώς και Ροδόπης- Έβρου. Για ένα βραχύ χρονικό διάστημα 1995-1996 εφαρμόστηκε ο θεσμός του Περιφερειακού διευθυντή , που ήταν ο εκπρόσωπος του κράτους ανά Νομό στην Καβάλα ορίσθηκε ως Περιφερειακός Διευθυντής ο Αριστείδης Νιζάμης, που είχε διατελέσει (ο τελευταίος) Νομάρχης Καβάλας.. Ο θεσμός καταργήθηκε την άνοιξη του 1996 και οι αρμοδιότητες του μεταβιβάσθηκαν είτε στον Νομάρχη, τον εκλεγμένο, είτε στον Περιφερειάρχη. Επίσης για ένα μικρό χρονικό διάστημα δημιουργήθηκαν και τα συμβούλια περιοχής τα οποία αποτελούσαν Δήμοι και κοινότητες  Στο Νομό Καβάλας είχαν δημιουργηθεί εφτά Συμβούλια περιοχής (Ο Δήμος της Καβάλας με τις τότε κοινότητες Χαλκερού και Ν. Καρβάλης αποτέλεσαν ένα από τα Συμβούλια περιοχής).Το 1996 δημιουργούνταν με εθελούσια ένωση οι Δήμοι Φιλίππων ( Κρηνίδες και Λυδία) και Παγγαίου (Νικήσιανη –Γεωργιανή). Το 1997 ξεκινά η συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων, το νομοθέτημα φέρει την ονομασία «Καποδίστριας». Στο Ν. Καβάλας δημιουργούνται 11 Δήμοι.

ΤΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ

Ο Νόμος 3200 ενώ κατήργησε τις γενικές διοικήσεις δεν έθιξε τις διανομαρχιακές υπηρεσίες των υπουργείων, οι οποίες εξακολουθούσαν λειτουργούν με τις αρμοδιότητες που είχαν. Οι υπηρεσίες αυτές ήταν γνωστές ως επιθεωρήσεις. Με Νόμο το 1970 ορίστηκε ότι οι υπηρεσίες αυτές, κάθε Υπουργείου, δεν μπορεί να είναι περισσότερες από επτά σε όλη την επικράτεια. Καθορίστηκαν ακόμη επτά πόλεις ως έδρα κάθε διανομαρχιακής υπηρεσίας του κάθε Υπουργείου μια από τις πόλεις ήταν και η Καβάλα. Με την ίδια απόφαση διαμορφώθηκαν και οι επτά μείζονες περιφέρειες. Η πρώτη της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με του Νομούς Σερρών, Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου με έδρα την Καβάλα. Το 1971 σε κάθε μια από τις επτά μείζονες περιφέρειες τοποθετήθηκε «συντονιστής» Ο επικεφαλής της Περιφερειακής διοίκησης ονομάσθηκε Υφυπουργός υπαγόμενος στον Υπουργό Εσωτερικών.

Στην Καβάλα τοποθετήθηκε επικεφαλής ο Κωνσταντίνος Μπράβος που είχε διατελέσει Νομάρχης Μαγνησίας και Φλώρινας.

Οι αρμοδιότητες των διανομαρχιακών υπηρεσιών  καθορίσθηκαν με διατάγματα . Ακολούθησε οργάνωση κατά  μείζονα περιφέρεια (είχαν δημιουργηθεί εφτά) στις οποίες εντάχθηκαν οι υπηρεσίες των Υπουργείων. Προέκυψαν έτσι οι εφτά νέες περιφερειακές διοικητικές μονάδες που κάθε μια περιλάμβανε την υπηρεσία αναπτύξεως περιφέρειας και τις επιθεωρήσεις εκπαιδεύσεως, κοινωνικών υπηρεσιών, εμπορίου, γεωργίας, βιομηχανίας, δημοσίων έργων, εσωτερικών, εφοριών τελωνείων,  δημοσίων διαχειρίσεων, εργασίας και συγκοινωνιών.

Τον Αύγουστο του 1971 ο Καβαλιώτικος τύπος αναγγέλλει την έλευση του Υφυπουργού Κωνσταντίνου Μπράβου , στην Καβάλα έρχονται υπάλληλοι που στελεχώνουν τις νέες υπηρεσίες, κάποιες από αυτές «μετακομίζουν» από την Κομοτηνή. Στην Καβάλα αναζητούνται χώροι για να στεγάσουν τον κόσμο αυτό έτσι η κάθε επιθεώρηση βρίσκεται σε διάφορα γραφεία στο κέντρο της πόλης. Η έδρα του υφυπουργού-διευθυντού είναι αρχικά στην οδό Ομονοίας και στη συνέχεια στο νέο κατασκευασθέν  κτίριο του Λιμενικού Ταμείου στην παραλιακή λεωφόρο.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Ο Νομός Καβάλας αποτελούνταν ,τότε ,από 4 Δήμους (Καβάλας, Θάσου, Ελευθερουπόλεως,  Χρυσουπόλεως) και 75 κοινότητες).

Ο θεσμός των Περιφερειακών διοικήσεων κράτησε μέχρι το 1973 , επιχειρήθηκε μια συστηματικότερη ρύθμιση των διοικητικών θεμάτων, όμως τον Νοέμβριο του ίδιου έτους καταργήθηκαν όλες αυτές οι διοικήσεις.

Παρέμειναν όμως οι διανομαρχιακές υπηρεσίες των Υπουργείων οι οποίες τις συγκροτούσαν. Μαζί με τις περιφερειακές διοικήσεις καταργήθηκαν και τα συμβούλια των διοικήσεων που είχαν συσταθεί το 1971, που συγκροτούνταν από εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και των επαγγελματικών συλλόγων.

Στην Καβάλα παρέμειναν οι επιθεωρήσεις σε συνδυασμό και με την παρουσία των διοικήσεων των σωμάτων ασφαλείας σε επίπεδο γεωγραφικής περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Οι Νομάρχες είχαν νέες αρμοδιότητες, οι οποίες δόθηκαν από τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 άρχισε η συζήτηση για την δημιουργία αιρετών οργάνων διοίκησης σε επίπεδο Νομού.

ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

Ο θεσμός της Περιφερειακής διοίκησης έρχεται ξανά στο προσκήνιο το 1987 . Η χώρα χωρίζεται σε 13 Περιφέρειες, πέραν γεωγραφικών ορίων , στη Βόρεια Ελλάδα δημιουργούνται τρεις Περιφέρειες. Ο Ν. Σερρών , αν και γεωγραφικά στην Ανατολική Μακεδονία, διοικητικά εντάσσεται στη Κεντρική Μακεδονία. Ουσιαστικά αποκόπτεται και κάθε σχέση με την Καβάλα.

Έδρα της περιφέρειας ορίζεται η Κομοτηνή του Ν. Ροδόπης. Το σκεπτικό ορισμού της Κομοτηνής ως έδρας, περιλαμβάνει και ..εθνικούς λόγους.

Η Καβάλα διατηρεί, μέρος των περιφερειακών υπηρεσιών που είχε, με σταδιακή όμως αποδυνάμωση αυτών .

ΣΥΝΕΧΕΙΣ .. ΑΛΛΑΓΕΣ

Το έτος το 1981 και η τότε πολιτική αλλαγή, σηματοδότησε την ραγδαία αλλαγή στο θεσμικό χάρτη της τοπικής διοίκησης. Με μια σειρά από θεσμικές παρεμβάσεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες, και από διαδοχικές κυβερνήσεις, επιχειρήθηκε και συνεχίστηκε η ριζική αναμόρφωση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με το νόμο 1235/1982 αναβαθμίστηκε και επανήλθε ο ξεχασμένος θεσμός των νομαρχιακών συμβουλίων που πρώτος είχε καθιερώσει ο Χαρίλαος Τρικούπης. Στη συνέχεια, με το νόμο 1622/1986 και το προεδρικό διάταγμα 51/1987, η επικράτεια χωρίστηκε σε δεκατρείς περιφέρειες. Με το νόμο 1878/1990 και στη συνέχεια με το νόμο 2218/1994 το σύνολο των αρμοδιοτήτων της παλιάς νομαρχίας μεταβιβαζόταν στην αιρετή πλέον, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και στα όργανά της : το Νομάρχη, το Νομαρχιακό Συμβούλιο και τις Νομαρχιακές Επιτροπές.

Το 1997 ψηφίστηκε ο νόμος 2539/1997, γνωστότερος ως Πρόγραμμα «Ιωάννης Καποδίστριας». Σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καποδίστρια», (που εισήγαγε η κυβέρνηση στις εκλογές του1998, επιδιώκοντας τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και της τοπικής διαχείρισης), έλαβε χώρα η ενοποίηση των κοινοτήτων, έτσι ώστε να ξεπεραστεί η ακραία διάσπαση της τοπικής διακυβέρνησης στην Ελλάδα.

Ως αποτέλεσμα του προγράμματος αυτού για τη μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης , ο αριθμός των δήμων (και κοινοτήτων) μειώθηκε από 5.318 σε λιγότερους από 1.000 και οι νέοι δήμοι έχουν αναλάβει τη διαχείριση που κατείχαν παλαιότερα οι κοινότητες. Κατά συνέπεια, δημιουργήθηκαν νέοι μεγάλοι δήμοι με ευρεία εσωτερική αποκέντρωση, στην κατεύθυνση ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας σε συνδυασμό με μια αντιπροσωπευτική, δημοκρατική δομή που βρίσκεται κοντά στον πολίτη.

Ως προς τον δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης , το ελληνικό κράτος είναι οργανωμένο σε 54 νομαρχίες οι οποίες διοικούνται από τα νομαρχιακά συμβούλια και τους νομάρχες - που (από το 1994) εκλέγονται επίσης άμεσα από τον λαό. Οι δευτεροβάθμιες τοπικές αρχές ασκούν τα καθήκοντά τους, μόνο στον βαθμό που ένα συγκεκριμένο θέμα δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες ενός δήμου ή μιας κοινότητας.

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ 

 Μετά από αυτή την ιστορική διοικητική διαδρομή θα επιστρέψω στο σήμερα..

Υπάρχει άραγε πυξίδα στην αναζήτηση του αναπτυξιακού οράματος της Καβάλας; ή κυριαρχεί το δόγμα «βλέποντας και κάνοντας»;

Απλά, τι ζητά η Καβάλα; τι θέλει και τι μπορεί να κάνει;

Οι ατέρμονες διεκδικήσεις και η μόνιμη επωδός ότι όλοι θέλουν το κακό μας, άρχισε και προκαλεί μειδίαμα τόσο μεταξύ μας όσο και εκτός «συνόρων». Απουσία στόχων, περιοριζόμαστε σε μάχες «χαρακωμάτων»όπου ζητούμε τα πάντα και στο τέλος είμαστε ικανοποιημένοι που δεν χάσαμε αυτά που .. είχαμε.

Σε ποιους τομείς ανάπτυξης στοχεύουμε; Θέλουμε βιομηχανία και αν ναι, είμαστε έτοιμοι να «πληρώσουμε» το όποιο κόστος συνεπάγεται;

Θέλουμε τουρισμό και αν ναι, ποια η  προσπάθεια  μας για δημιουργία υποδομών και κυρίως για σεβασμό και ορθολογική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος που τόσο απλόχερα μας έχει δώσει η φύση;

Θέλουμε ένα ρόλο μητροπολιτικού, διαμετακομιστικού κέντρου; τι προσπάθεια κάνουμε για αυτό; Πως ενισχύουμε και αναδεικνύουμε το ρόλο, τη θέση μας;

Η πρακτική από όλα και από λίγο μόνο σύγχυση προκαλεί.

Θα σταθώ στο τελευταίο, στην ανάδειξη της Καβάλας ως ενός κέντρου παροχής υπηρεσιών που η κομβική της θέση μπορεί να παίξει πρωτεύοντα ρόλο.

Στο κέντρο ενός «σταυροδρόμι επικοινωνίας» (Εγνατία οδός, κάθετοι άξονες, Λιμάνι, Αεροδρόμιο, σχεδιασμός σιδηροδρομικής σύνδεσης) μπορεί η Καβάλα να είναι η «αφετηρία» αλλά και ο «τερματισμός» πολυποίκιλων δράσεων .

Στην Ευρώπη των ανοιχτών οριζόντων και  συνόρων ο σχεδιασμός θα πρέπει να στοχεύει σε διαβαλκανικές και πανευρωπαϊκές δράσεις.

Η νέα δίοδος με την Βουλγαρία άνοιξε και ουσιαστικά ήρθαμε πιο κοντά στην ενδοχώρα της βαλκανικής. Έχουμε σκεφθεί τι θα σημάνει αυτό για την περιοχή μας; Ποιες είναι οι θετικές αλλά και οι όποιες  αρνητικές επιπτώσεις;

Έχουμε σχέδιο και στρατηγική για τα νέα δεδομένα; ή πάλι θα «φωνάζουμε»ότι μας ..αδικούν!

Με την δίοδο αυτή μια ολόκληρη χώρα ήρθε πιο κοντά στην Ευρώπη και στο σύστημα της, ήρθε πιο κοντά στη θάλασσα και σε έναν τρόπο ζωής διαφορετικό.

Η Καβάλα μπορεί να έχει πολλαπλά οφέλη από αυτές  τις νέες συνθήκες.

Αμφίδρομα δε, η Ευρώπη μπορεί να έχει σημείο αναφοράς την Καβάλα με «προσανατολισμό» τις χώρες της Βαλκανικής που έχουν ενταχθεί ή βρίσκονται υπό ένταξη σε αυτήν . Στην Ευρώπη των περιφερειών η Καβάλα έχει την τύχη να φιλοξενεί την έδρα μιας ευρύτερης γεωγραφικής οντότητας (Βαλκάνια – παραευξείνιες χώρες) πόσο έχει αξιοποιήσει την προοπτική αυτή η ίδια η περιοχή;

Να αναφέρω ότι μια παράλληλη δράση δικτύου Νομαρχιών Ελλάδος, Τουρκίας, Βουλγαρίας στον Έβρο τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής και ενίσχυσης

Στον τομέα  της εκπαίδευσης και της τεχνογνωσίας η παρουσία του Τ.Ε.Ι. Καβάλας και η δυνατότητα προσέλκυσης Πανεπιστημιακών Σχολών αλλά και ερευνητικών κέντρων  θα μπορούσε να αποτελέσει μια άλλη αιχμή για «έξοδο» στην Βαλκανική.

Σε έναν άμεσο σχεδιασμό το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με το νέο Νοσοκομείο, όπου η ιατρική και νοσηλευτική γνώση που διαθέτει ήδη η Καβάλα, με το έμψυχο δυναμικό της, είναι υπέρ πολύτιμη.

Η αναφορά στα δυο προαναφερόμενα αναπτυξιακά «στηρίγματα» είναι ενδεικτική για το τι θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε.

Είναι καιρός όμως να αναζητήσουμε και στρατηγικούς συμμάχους .

Η λογική της αντιπαράθεσης με την Θράκη, η οποία ξεπερνιέται «εκ των πραγμάτων», συνθλίβει την Καβάλα μεταξύ του συνεχούς αναπτυσσόμενου νέο μητροπολιτισμού της Θεσσαλονίκης και της πάγιας εθνικής «επιταγής» για ενίσχυση και θωράκιση της γεωγραφικής περιοχής της Θράκης κάτι που αναμένεται να ενισχυθεί και στο μέλλον τόσο με την ήδη είσοδο της Βουλγαρίας στην Ε.Ε. όσο και με την διαφαινόμενη  ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

Μήπως είναι η ώρα για στρατηγικές συμμαχίες και ανάδειξης νέων ρόλων και στόχων;

Πρέπει να αποκτήσουμε και να ενδυναμώσουμε την  φωνή στα κέντρα λήψης των αποφάσεων να διεκδικήσουμε δράσεις που θα έχουν μακροχρόνιο ορίζοντα.

Να ξεφύγουμε από την μιζέρια της εσωστρέφειας και της γκρίνιας.

Ας βγούμε επιτέλους από την λογική ότι υπάρχουν παντού ..αντικαβαλιώτες , ας δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες να γίνουμε ελκυστικοί.

    ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Θα αναφερθώ , σύντομα , και στην προοπτική του τόπου μας που είναι ο τουρισμός

Η  ανάπτυξη του τουρισμού δεν είναι αποκομμένη από την συνολική ανάπτυξη του τόπου , έτσι,  όταν μιλάμε για τον τουρισμό, πρέπει να έχουμε υπόψη μας τον πολιτισμό, το περιβάλλον (φυσικό και δομημένο), την χωροταξία, τις υποδομές, τις μεταφορές, τις επικοινωνίες, την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος, την κατάρτιση και  την επανακατάρτιση των εργαζομένων, την ζωντανή προβολή των  ανεξάντλητων δυνατοτήτων που έχουμε ως τουριστικός   προορισμός προικισμένος πλουσιοπάροχα από την φύση.

Στρατηγική μας επιλογή, θα πρέπει να είναι  η ανάδειξη της Καβάλας σε τουριστικό προορισμό με ισχυρή ταυτότητα,

-Η ενίσχυση νέων τουριστικών προϊόντων, νέων ειδικών μορφών τουρισμού, με έμφαση στην ποιότητα.

-Η  ανάδειξη του Νομού Καβάλας ως σταθερού προορισμού των πολιτών των Βαλκανικών χωρών. Η μέγιστη αξιοποίηση του συγκριτικού πλεονεκτήματος του Τελωνείου της Εξοχής και των άλλων διόδων.

-Η μέγιστη αξιοποίηση των θρησκευτικών και αρχαιολογικών δυνατοτήτων του Νομού. (Βήματα Απόστολου Παύλου, αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων κ. α) . Η προβολή της περιοχής μέσω των επισκεπτών που έρχονται με κρουαζιερόπλοια για να επισκεφθούν τον χώρο έλευσης του Απόστολου των Εθνών Παύλου

- Η συνεργασία για την ανάδειξη  των όμορων τουριστικών προορισμών που μπορούν να λειτουργήσουν προσθετικά στην ανάδειξη της ισχυρής «ταυτότητας» του Νομού μας .

Στο πλαίσιο αυτής της προτεινόμενης  στρατηγικής οι φορείς του Νομού πολιτικοί , αυτοδιοίκητοι, παραγωγικοί

  οφείλουν  να διεκδικήσουν :

Την συμπλήρωση και ολοκλήρωση των βασικών υποδομών στις συγκοινωνίες και τις μεταφορές,  με αξιοποίηση των πόρων από το Δ’ Κ. Π. Σ., το γνωστό ΕΣΠΑ, τα περιφερειακά και τομεακά προγράμματα.

Την εφαρμογή σύγχρονης τουριστικής νομοθεσίας, μετά από ουσιαστική διαβούλευση με όλους τους κοινωνικούς εταίρους και με χαρακτηριστικά τη διάρκεια, τη σαφήνεια και τη διαφάνεια.

Την εφαρμογή σύγχρονου χωροταξικού σχεδιασμού, που θα ενσωματώνει την παράμετρο της πολιτισμικής και περιβαλλοντικής αειφορίας.

 Την επαρκή κεντρική, θεματική και περιφερειακή προβολή του τουριστικού μας προϊόντος, με έμφαση στην καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες και με ξεχωριστό σχέδιο Marketing ανά  τουριστικό προϊόν και προορισμό.

Η Καβάλα βλέπει μπροστά και θα πάει μπροστά, στο μεγάλο αυτό στοίχημα θα είμαστε νικητές. Ας ενώσουμε, ας αναζητήσουμε, ας αφυπνίσουμε, ας συνθέσουμε  όλες εκείνες τις δυνάμεις εντός, αλλά κυρίως, εκτός Καβάλας που θα προτείνουν, διεκδικήσουν, και υλοποιήσουν ένα σχεδιασμό ανάδειξης της Καβάλας , μακράς πνοής.

Με βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και με οδηγό την ιστορική διαδρομή αυτής της πόλης ας κάνουμε ένα άλμα μπροστά.

Το οφείλουμε στην γενιά μας, κυρίως όμως στις γενεές που έρχονται