Δημιουργία και Εξέλιξη του Σύμπαντος

Από την πρώτη στιγμή της παρουσίας του στη γη, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει τη θέση του μέσα στο απέραντο σύμπαν. Αυτή η αναζήτηση συνεχίζεται και σήμερα με τη βοήθεια πλέον και της σύγχρονης τεχνολογίας. Η προσπάθεια που καταβάλλει ο άνθρωπος περιστρέφεται γύρω από ερωτήματα που αφορούν τη δημιουργία του Σύμπαντος, αλλά και της εξέλιξης του. Η παρατήρηση του έναστρου ουρανού γεννά στον άνθρωπο την επιθυμία να κατανοήσει τη λειτουργία του. Στην προσπάθεια αυτή, ο άνθρωπος έκανε παρατηρήσεις, εικασίες, υποθέσεις, διατύπωσε νόμους. Ήδη από την αρχαιότητα μεγάλοι στοχαστές όπως ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Εύδοξος κλπ, προσπάθησαν να μελετήσουν και να ερμηνεύσουν τις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων. Όμως τα βασικά «εργαλεία» για τη μελέτη αυτή (τηλεσκόπιο, νόμοι και θεωρίες) αναπτύχθηκαν μετά το 1500 μ.Χ. με κυριότερους εκπροσώπους της εποχής εκείνης τους Κοπέρνικο, Γαλιλαίο και Νεύτωνα.

Δύο βασικές θεωρίες για τη μελέτη της δημιουργίας του Σύμπαντος είναι η Νευτώνεια Μηχανική και η Θεωρία της Σχετικότητας. Θα «μεταβούμε» από τον παγκόσμιο απόλυτο χώρο και χρόνο (Νεύτωνας) στη συστολή του μήκους και τη διαστολή του χρόνου (Αϊνστάιν). Η μάζα και η ενέργεια θα αποκτήσουν άλλη θεώρηση. Η παρατήρηση της «παράξενης συμπεριφοράς του Ερμή (1754 μ.Χ.)» κατά την κίνησή του καθώς και μια σειρά από άλλες αντιφάσεις - δυσκολίες της θεωρίας της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα, σταδιακά οδηγούν στη διατύπωση της ηλεκτρομαγνητικής θεωρίας του Maxwell και της θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η βαρύτητα πλέον συνδέεται με την οντότητα του χωρόχρονου και ο συνδετικός κρίκος βαρύτητας – χωροχρόνου γίνεται η γεωμετρία. Ο ντετερμινισμός (αιτιοκρατία) που υποστηρίζει ότι «η ίδια αιτία προκαλεί τα ίδια αποτελέσματα» δέχεται την αμφισβήτηση από την κβαντομηχανική. Κβαντομηχανική: Πλάνη ή πραγματικότητα; Οι μελέτες για τη φύση του φωτός, τη δομή των ατόμων και των πυρήνων τελικά μας οδηγούν στην νέα πραγματικότητα της Κβαντομηχανικής και σε νέες απόψεις για τη δημιουργία και εξέλιξη του Σύμπαντος.

Τη χρονική στιγμή μηδέν όλο το σύμπαν χωρούσε σε ένα μπαλάκι επτά τετράκις δισεκατομμύρια φορές μικρότερο από ένα πυρήνα υδρογόνου. Άραγε τι υπήρχε πριν; Γιατί εξεράγει; Εξεράγει μόνο του; Ακριβώς μετά τη μεγάλη έκρηξη δημιουργήθηκε αμέσως ο χρόνος, ο χώρος, η ενέργεια και η μάζα; Πόσες δυνάμεις υπήρχαν; Αρχίζει η διόγκωση. Πότε δημιουργείται η ύλη. Η απρόσμενη υπέρψυξη τι δημιουργεί; Εμφανίζονται τα quarks, τα ηλεκτρόνια και εκατοντάδες νέα σωματίδια. Τα φωτόνια κυριαρχούν για 10.000 χρόνια και δίνουν τη σκυτάλη στα άτομα μέχρι που φτάνουμε στις μέρες μας με κυρίαρχη κατασκευαστική ύλη στο Συμπάν το υδρογόνο.

Η ιεραρχία (ηλιακή, χωρική) στο σύμπαν είναι δεδομένη: Υπερσμήνη Γαλαξιών, Σμήνη Γαλαξιών, Γαλαξίες, Αστέρια, Νέφη αερίων, Σκόνη, Πλανήτες και Δορυφόροι τους. Τα φωτεινά και σκοτεινά νεφελώματα με τη μαγεία των χρωμάτων τους, μας υποβάλλουν την επιθυμία να τα γνωρίσουμε και να συνδεθούμε μαζί τους. Οι παρατηρήσεις των διαφόρων νεφελωμάτων μας δίνουν χρήσιμες πληροφορίες για τη δημιουργία τους. Η γέννηση των αστεριών: μια μοναδική στιγμή για κάθε άστρο. Η γέννηση , η ζωή και ο θάνατος των αστέρων. Η χημεία των Αστεριών. Τα τρία «αστρικά πτώματα» δηλαδή οι λευκοί νάνοι,  τα αστέρια νετρονίων και οι μαύρες τρύπες μας αποκαλύπτουν σταδιακά τις ιδιότητες τους και μας «μεταφέρουν» σε νέες διαστάσεις. Σκοτεινές υποθέσεις: σκοτεινή ύλη, σκοτεινή ενέργεια. Χρόνος: το παρελθόν πέρασε, το παρόν μόλις πας να το «πιάσεις» έγινε παρελθόν και το έχασες, το δε μέλλον δεν ξέρεις ποτέ αν έρθει. Άραγε υπάρχει χρονική στιγμή όπως τη γνωρίζουμε; Τι είναι ο  χρόνος για το σύμπαν και τι βιώνει ως χρόνο ο άνθρωπος; Πόσους χρόνους έχουμε; πραγματικός, φανταστικός, βιολογικός χρόνος μερικοί από τους γνωστούς χρόνους. Ποια είναι η πιθανή εξέλιξη του σύμπαντος: τι θα συμβεί σε ένα σύμπαν Ανοικτό, τι σε ένα Επίπεδο σύμπαν και τι σε ένα Κλειστό σύμπαν; Θα υπάρξει η Μεγάλη Σύνθλιψη; Τελικά, υπάρχει μόνο ένα Σύμπαν;

Οι επιστήμονες και εκατομμύρια χρόνια να ασχοληθούν με τα θέματα αυτά, πάντα θα έχουν κάτι να ανακαλύψουν, κάτι νέο να μάθουν.