Ο Φυσικός, καθηγητής των ΤΕΙ Καβάλας κ Σωκράτης Τιουμπεκτσής, ήταν ο ομιλητής του θέματος «Η Δημιουργία του Σύμπαντος» στην συνεστίαση του Κεντρικού Ροταριανού Ομίλου Καβάλας, το βράδυ της Πέμπτης.

Ένας επιστήμονας με βαθειά γνώση και πολλά πτυχία, συγγραφές, ομιλίες, παρουσιάσεις, αλλά συνάμα και μουσικός που στο ενεργητικό του έχει προσθέσει πλήθος συναυλιών, συνταιριάζει τα μυστήρια του ουρανού με την μαγεία της μουσικής.

Ασύλληπτοι σε μέγεθος αριθμοί, ήλιοι, άστρα και νεφελώματα, μαύρες τρύπες, άσπροι νάνοι και κόκκινοι γίγαντες ταξίδεψαν τους ροταριανούς σε άλλη διάσταση.

Ο κ Τιουμπεκτσής εξιστόρησε πως από πολύ παλιά οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να δώσουν εξήγηση για την δημιουργία του σύμπαντος, μέχρι την εξήγηση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη γιατί συμβαίνουν διάφορα φυσικά φαινόμενα, χωρίς όμως να βγάζουν έξω την Θεία Υπόσταση. Όλα αυτά μέχρι την εποχή που εμφανίζεται ο Νεύτωνας και καταρρίπτει το οικοδόμημα του Αριστοτέλη ο οποίος πίστευε πως το κέντρο του κόσμου είναι η γη.

Τότε είναι που μπαίνει σε όλα ένας χρόνος που λειτουργεί με μια διαφορετική έννοια απ ότι πίστευαν οι αρχαίοι. Υπάρχει ένας απόλυτος χρόνος, ένα άπειρο σύμπαν που μέσα του υπάρχει ένας χρόνος που βασανιστικά περπατάει κάθε δευτερόλεπτο.

Βγάζει την έννοια της μάζας, την έννοια της έλξης και την ενέργειας και δημιουργεί μια νέα κατάσταση για την επιστήμη.

Εκείνη την εποχή ανακαλύπτεται ο Ποσειδώνας και το 1864 παρατηρείται η κίνηση του Ερμή.

Αργότερα γίνεται ένα πολύ μεγάλο πείραμα της διάδοσης του φωτός και την μέτρηση της ταχύτητάς του. Αποτέλεσμα να ανατραπούν οι νόμοι του Νεύτωνα.

Εμφανίζεται τότε ο Αϊνστάιν και διατυπώνει την γενική και ειδική θεωρία της σχετικότητας.  Και τότε γίνεται αναφορά στην διαστολή του χρόνου και το 1916 διατυπώνεται η νέα θεωρία της γενικής θεωρίας της σχετικότητα, όπου η βαρύτητα συνδέεται με την οντότητα του χωροχρόνου. Χώρος και χρόνος γίνονται ένα πράγμα και οι δύο παντρεύονται με την βαρύτητα, που χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχαν τα άλλα δύο.

Εμείς γνωρίζουμε τον δικό μας χρόνο και πως τον μετράμε. Όμως δεν υπάρχει μόνο αυτός. Υπάρχουν πολλοί χρόνοι. Υπάρχει ο φανταστικός, ο ισοιντροπικός, ο ισοενθαλτικός , ισοενεργικός. Οι χρόνοι αυτοί έχουν βγει από εξισώσεις.

Ο κ. Τιουμπεκτσής μίλησε για τον «Ντετερμινισμό», που σημαίνει πως έστω κι αν πράγματα συμβαίνουν για πολύ καιρό, τίποτα δεν επιβεβαιώνει πως θα συμβούν και την επόμενη μέρα. Αυτή ήταν μια θεολογική και φυσική τοποθέτηση του Αϊνστάιν.

Πολλοί πίστευαν πως το φώς έχει κυματική φύση, αργότερα πως είναι σωματίδια και ο Αϊνστάιν συνταιριάζει και τα δύο, δημιουργώντας τον δυισμό της ύλης. Για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο παίρνει και το βραβείο Νόμπελ.

Πάντως μετά τις τόσες ανατροπές και θεωρίες φαίνεται από πλευράς φιλοσοφίας της επιστήμης όλες οι θεωρίες ή είναι εσφαλμένες ή πρόκειται να αποδεδειχθούν εσφαλμένες, όμως όλες αυξάνουν στην προσεγγιστική αλήθεια. Με λίγα λόγια τα πάντα κλονίζονται και κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ την αλήθεια.

Όλο το σύμπαν χωρούσε σε ένα μπαλάκι 7 τετράκις δισεκατομμύρια φορές μικρότερο από ένα πυρήνα υδρογόνου. Στα εκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν δισεκατομμύρια αστέρια. Ο δικός μας γαλαξίας έχει 200 δισεκατομμύρια ήλιους και ότι βλέπουμε το βράδυ δεν είναι τίποτα άλλο παρά ήλιοι.

Ο πιο κοντινός μας ήλιος απέχει 5000 έτη φωτός. Ο πιο κοντινός μας γαλαξίας είναι αυτός της Ανδρομέδας και απέχει 2 εκατομμύρια έτη φωτός, με 1 τρισεκατομμύρια ήλιους. Τελικά τι υπήρχε πριν από αυτό το μπαλάκι. Το τίποτε. Κανείς δεν ξέρει και ποτέ δεν θα μάθει.

Στην συνέχεια αρχίζει να κατασκευάζεται η ύλη. Υπήρχε ένα σωματίδιο του  Hickς  και είναι αυτό που ψάχνουν να βρουν στο πείραμα του CERN που σταμάτησε και ξανάρχισε πριν από 4 μέρες. Ο ίδιος λέει πως άδικα ψάχνουν να το βρουν.

Στο τρίτο λεπτό από την δημιουργία του Σύμπαντος δημιουργείται το νετρόνιο και το πρωτόνιο, ο πρώτος πυρήνας υδρογόνου και ο πρώτος πυρήνας ηλίου. Και μείς είμαστε φτιαγμένοι από αυτά τα υλικά. Έτσι δημιουργήθηκε ο άνθρωπος.

Η σημερινή ηλικία του Σύμπαντος είναι 15 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η ιεραρχία του έχει μέσα δισεκατομμύρια υπερσμήνη και σμήνη γαλαξιών, αστέρια, σκόνη, πλανήτες και δορυφόρους.

Όλοι οι ήλιοι κάποια στιγμή θα δώσουν εκρήξεις τόσο δυνατές που θα δημιουργήσουν τα τρία αστρικά πτώματα. Είναι αυτά που εμείς πολύ απλά ακούμε ως Λευκούς Νάνους, Κόκκινους Γίγαντες, Αστέρια Νετρονίων, Νόβα ή Σούπερ Νόβα και Μαύρες Τρύπες, που καταπίνουν ότι βρουν δίπλα τους.

Όσο για τις θερμοκρασίες των εκρήξεων; Κάτι δισεκατομμύρια βαθμών Κελσίου, όταν ο άνθρωπος μπορεί να χειριστεί μέχρι τις 6000 βαθμούς Κελσίου.

Ποια θα είναι η πιθανή εξέληξη του Σύμπαντος;

Μια θεωρία λέει πως το Σύμπαν διαστέλλεται χωρίς τέλος, μια άλλη πως η  διαστολή θα σταματήσει και μια άλλη πως όλα θα φτάσουν στην μεγάλη σύντριψη.

Αυτό που το κάνει να διαστέλλεται; Κανείς δεν ξέρει. Υπάρχουν δύο θεωρίες.

Της ισχυρής ανθρωπικής αρχής και της τυχαιότητας της φυσαλλίδας.

Η πρώτη θεωρία λέει πως το σύμπαν φτιάχτηκε για να υπάρξει ο άνθρωπος στον πλανήτη γή.

Η δεύτερη θέλει το σύμπαν σαν ένα μπαλάκι με φυσαλλίδες που μέσα σ αυτό κολυμπάνε διάφορα σύμπαντα

Η πιθανότητα να υπάρξει πλανήτης στην γη που να έχει τις δικές μας συνθήκες είναι 1/70 εκατομμύρια σύμπαντα.

Όλα αυτά ο καθηγητής Σωκράτης Τιουμπεκτσής τα διάνθισε με θαυμάσιες εικόνες που προβλήθηκαν σε video wall.

Ο Φυσικός, καθηγητής των ΤΕΙ Καβάλας κ Σωκράτης Τιουμπεκτσής, ήταν ο ομιλητής του θέματος «Η Δημιουργία του Σύμπαντος» στην συνεστίαση του Κεντρικού Ροταριανού Ομίλου Καβάλας, το βράδυ της Πέμπτης.

Ένας επιστήμονας με βαθειά γνώση και πολλά πτυχία, συγγραφές, ομιλίες, παρουσιάσεις, αλλά συνάμα και μουσικός που στο ενεργητικό του έχει προσθέσει πλήθος συναυλιών, συνταιριάζει τα μυστήρια του ουρανού με την μαγεία της μουσικής.

Ασύλληπτοι σε μέγεθος αριθμοί, ήλιοι, άστρα και νεφελώματα, μαύρες τρύπες, άσπροι νάνοι και κόκκινοι γίγαντες ταξίδεψαν τους ροταριανούς σε άλλη διάσταση.

Ο κ Τιουμπεκτσής εξιστόρησε πως από πολύ παλιά οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να δώσουν εξήγηση για την δημιουργία του σύμπαντος, μέχρι την εξήγηση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη γιατί συμβαίνουν διάφορα φυσικά φαινόμενα, χωρίς όμως να βγάζουν έξω την Θεία Υπόσταση. Όλα αυτά μέχρι την εποχή που εμφανίζεται ο Νεύτωνας και καταρρίπτει το οικοδόμημα του Αριστοτέλη ο οποίος πίστευε πως το κέντρο του κόσμου είναι η γη.

Τότε είναι που μπαίνει σε όλα ένας χρόνος που λειτουργεί με μια διαφορετική έννοια απ ότι πίστευαν οι αρχαίοι. Υπάρχει ένας απόλυτος χρόνος, ένα άπειρο σύμπαν που μέσα του υπάρχει ένας χρόνος που βασανιστικά περπατάει κάθε δευτερόλεπτο.

Βγάζει την έννοια της μάζας, την έννοια της έλξης και την ενέργειας και δημιουργεί μια νέα κατάσταση για την επιστήμη.

Εκείνη την εποχή ανακαλύπτεται ο Ποσειδώνας και το 1864 παρατηρείται η κίνηση του Ερμή.

Αργότερα γίνεται ένα πολύ μεγάλο πείραμα της διάδοσης του φωτός και την μέτρηση της ταχύτητάς του. Αποτέλεσμα να ανατραπούν οι νόμοι του Νεύτωνα.

Εμφανίζεται τότε ο Αϊνστάιν και διατυπώνει την γενική και ειδική θεωρία της σχετικότητας.  Και τότε γίνεται αναφορά στην διαστολή του χρόνου και το 1916 διατυπώνεται η νέα θεωρία της γενικής θεωρίας της σχετικότητα, όπου η βαρύτητα συνδέεται με την οντότητα του χωροχρόνου. Χώρος και χρόνος γίνονται ένα πράγμα και οι δύο παντρεύονται με την βαρύτητα, που χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχαν τα άλλα δύο.

Εμείς γνωρίζουμε τον δικό μας χρόνο και πως τον μετράμε. Όμως δεν υπάρχει μόνο αυτός. Υπάρχουν πολλοί χρόνοι. Υπάρχει ο φανταστικός, ο ισοιντροπικός, ο ισοενθαλτικός , ισοενεργικός. Οι χρόνοι αυτοί έχουν βγει από εξισώσεις.

Ο κ. Τιουμπεκτσής μίλησε για τον «Ντετερμινισμό», που σημαίνει πως έστω κι αν πράγματα συμβαίνουν για πολύ καιρό, τίποτα δεν επιβεβαιώνει πως θα συμβούν και την επόμενη μέρα. Αυτή ήταν μια θεολογική και φυσική τοποθέτηση του Αϊνστάιν.

Πολλοί πίστευαν πως το φώς έχει κυματική φύση, αργότερα πως είναι σωματίδια και ο Αϊνστάιν συνταιριάζει και τα δύο, δημιουργώντας τον δυισμό της ύλης. Για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο παίρνει και το βραβείο Νόμπελ.

Πάντως μετά τις τόσες ανατροπές και θεωρίες φαίνεται από πλευράς φιλοσοφίας της επιστήμης όλες οι θεωρίες ή είναι εσφαλμένες ή πρόκειται να αποδεδειχθούν εσφαλμένες, όμως όλες αυξάνουν στην προσεγγιστική αλήθεια. Με λίγα λόγια τα πάντα κλονίζονται και κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ την αλήθεια.

Μετά το  τέλος της ομιλίας, η πρόεδρος του ομίλου μας, Χριστίνα Βαμβούρη,  αφού ευχαρίστησε τον κύριο Σωκράτη Τιουμπεκτσή, του απένειμε αναμνηστική πλακέτα για την παρουσία του στο βήμα του ομίλου μας.